To nie rynek pracy jest największym problemem
Wielu absolwentów dietetyki, którzy długo szukają pierwszej pracy, zakłada, że problemem jest sam rynek - zbyt mało ofert, zbyt duża konkurencja. W praktyce znacznie częściej powodem jest coś, co da się poprawić samodzielnie: nieprzemyślane CV, brak przygotowania do rozmowy kwalifikacyjnej albo aplikowanie bez zrozumienia, czego konkretny pracodawca faktycznie szuka. To rozróżnienie ma znaczenie, bo z problemem rynku trudno cokolwiek zrobić, a z własnym przygotowaniem - jak najbardziej.
CV, które naprawdę przekonuje
Najczęstszym błędem w CV dietetyka jest wymienianie wszystkich zdobytych kursów i certyfikatów bez wskazania, jak przekładają się one na konkretne umiejętności przydatne w danej pracy. Pracodawca nie szuka listy szkoleń, tylko odpowiedzi na pytanie, czy dana osoba poradzi sobie z jego pacjentami i jego specyfiką pracy. Warto dopasować CV do konkretnej oferty - podkreślić doświadczenie najbliższe profilowi placówki, zamiast wysyłać jeden uniwersalny dokument do wszystkich ogłoszeń naraz.
Czego pracodawcy szukają naprawdę
Pracodawcy zatrudniający dietetyków rzadko szukają wyłącznie najszerszej wiedzy merytorycznej - częściej zależy im na osobie, która będzie samodzielna, komunikatywna z pacjentem i rzetelna w dokumentowaniu swojej pracy. Warto spojrzeć na ogłoszenie oczami osoby, która je publikuje: jaki problem w swojej placówce próbuje rozwiązać, zatrudniając kogoś na to stanowisko, i pokazać w aplikacji, że rozumie się tę perspektywę, a nie tylko własne aspiracje zawodowe.
Rekrutacja to też sprawdzian wiarygodności
Doświadczony rekruter szybko weryfikuje, czy to, co napisano w CV, pokrywa się z tym, co kandydat potrafi realnie omówić podczas rozmowy - niespójności w tym zakresie wychodzą na jaw bardzo szybko i skutecznie kończą proces rekrutacyjny. Lepiej szczerze przyznać się do ograniczonego doświadczenia w jakimś obszarze i pokazać chęć nauki, niż upiększać swoje kompetencje w nadziei, że temat nie wypłynie w rozmowie - brak spójności kosztuje więcej wiarygodności niż sama luka w doświadczeniu.
Etat to nie koniec możliwości zarobkowych
Praca na etacie u innego pracodawcy nie musi oznaczać zamkniętego, sztywnego dochodu. Część dietetyków łączy etat z dodatkowymi konsultacjami prowadzonymi poza godzinami pracy, o ile pozwala na to umowa i charakter zatrudnienia, inni inwestują czas w dodatkowe kwalifikacje, które w naturalny sposób prowadzą do awansu lub wyższego wynagrodzenia. Zanim zacznie się szukać dodatkowych źródeł dochodu na boku, warto najpierw sprawdzić, czy umowa o pracę w ogóle na to pozwala - to punkt, który łatwo pominąć na starcie.
Alternatywa, o której warto wiedzieć
Dla osób, które nie są przekonane, czy tradycyjny etat to jedyna droga, współpraca z APZ w ramach sieci Dobry Dietetyk i Fit Dietetyk to realna alternatywa - pozwala prowadzić własną działalność pod rozpoznawalną marką, korzystając ze szkoleń i wsparcia organizacyjnego zamiast budować wszystko samodzielnie. Umiejętności zdobyte przy przygotowaniu dobrego CV i pewnej autoprezentacji przydają się zresztą w obu ścieżkach - i przy rozmowie kwalifikacyjnej u pracodawcy, i przy pierwszej rozmowie z potencjalnym pacjentem we własnym gabinecie.
Co z tego wynika?
- Długie poszukiwanie pierwszej pracy w zawodzie dietetyka częściej wynika z możliwych do poprawienia błędów niż z samego stanu rynku.
- CV dopasowane do konkretnej oferty i pokazujące realne umiejętności przekonuje bardziej niż lista wszystkich ukończonych kursów.
- Zrozumienie, jaki problem pracodawca próbuje rozwiązać, zatrudniając daną osobę, to przewaga, której większość kandydatów nie wykorzystuje.
- Szczerość co do własnych ograniczeń buduje większą wiarygodność podczas rekrutacji niż upiększanie kompetencji, które i tak wyjdzie na jaw.
- Etat nie wyklucza dodatkowych źródeł dochodu - ale zanim się je zacznie szukać, warto sprawdzić, na co pozwala konkretna umowa o pracę.
Dobre przygotowanie do rekrutacji rzadko bierze się z talentu - częściej z konkretnej pracy nad CV i autoprezentacją, którą można wykonać samodzielnie, jeszcze zanim padnie pierwsze zaproszenie na rozmowę.
